Korzeń arcydzięgiela

łac. Radix Archangelicae

 

 

 

Pospolite nazwy:

 

Korzeń arcydzięgiela, Radix Archangelicae

 

Działanie:

 

Korzeń arcydzięgiela wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, działa przeciwlękowo, antydepresyjnie, uspokajająco, ale równocześnie usuwa objawy wyczerpania nerwowego. Wykazuje silne właściwości antybakteryjne, pierwotniakobójcze, przeciwroztoczowe i fungistatyczne. Pobudza krążenie krwi na obwodzie. Wzmaga wydzielanie soków trawiennych i żółci. Działa również moczopędnie i wykrztuśnie.

Korzeń arcydzięgiela zalecana jest przez dr Różańskiego w terapii boreliozy jako ważne zioło przeciwzapalne.

 

Dawkowanie:

 

Wywar wg. dr Różańskiego: Korzeń arcydzięgla (Radix Archangelicae) + kwiat wiązówki (Flos Ulmariae) + kora wierzby (Cortex Salicis) lub kora topoli (Gemmae et Cortex Populi). Wymieszać wszystko w równych częściach. Stosować wywar: 1 łyżka mieszanki na 200 ml wody, zagotować, odstawić na 30 minut, przecedzić. Pić 3 razy dziennie po 200 ml przez 1-2 miesiące, zależnie od nasilenia i ustępowania objawów choroby. Taki wywar to silny środek przeciwzapalny, przenikający do układu nerwowego.

 

Przeciwwskazania:

 

Korzeń arcydzięgiela nie może być stosowana przez kobiety w ciąży i w trakcie laktacji.

Korzeń arcydzięgiela zwiększa wrażliwość skóry i błon śluzowych na promienie słoneczne. Przy nadwrażliwości na promienie słoneczne – osoby zażywające przetwory arcydzięglowe muszą chronić ciało przed bezpośrednim wpływem słońca.