Stephania tetrandra – Korzeń Stefanii 

łac. Stephania tetrandra

chińska nazwa: Fang Ji

 

Pospolite nazwy:

Stephania tetrandra, Korzeń Stefanii, Stephania Root, Fang Ji.

 

Działanie:

Przeciwzapalne, przeciwobrzękowe. Stosowana przy zapaleniach o podłożu neurologicznym w boreliozie. Korzeń Stefanii jest bokerem kanałów wapniowych, rozszerza naczynia krwionośne. Wykazuje również działanie przeciwzwłóknieniowe, przeciwbólowe, rozluźniające mięśnie gładkie, przeciwbakteryjne, przeciwpasożytnicze, przeciwnowotworowe, moczopędne. Zioło działa synergistycznie z lekami, działo jako modulator naczyniowy, sedatywny, antyastmatyczny, zmniejszający wodobrzusze.

Działanie w boreliozie:

Korzeń Stefanii wykazuje następujące działanie w boreliozie:

  • szczególnie istotne w objawach neurologicznych przy boreliozie
  • działanie przeciwzapalne - pomocny przy objawach stawowych, również o podłożu neurologicznym
  • działanie przeciwzapalne w przypadku zapalenia błony naczyniowej oka, zapalenie spojówek itd. – borelioza oczna
  • działanie neuroprotekcyjne – ochrona mózgu przed czynnikami wywołującymi zapalenie
  • przeciwobrzękowe
  • przeciwbólowe
  • działają na procesy angiogenezy
  • mają pozytywny wpływ na wiele zaburzeń sercowo-naczyniowych – są pomocne przy arytmii serca, zawale, przepływie wieńcowym oraz regulacji tętna
  • ochrona śródbłonka
  • jest immunomodulatorem
  • wzmacnia działanie innych ziół.

 

Sposób użycia:

Sproszkowaną roślinę można łatwo kapsułkować oraz przygotowywać z niej nalewkę. Można również zagotować zioło z woda na napar lub wywar.

Przepis na nalewkę wg.Buhnera:

Najefektywniejsze stężenie to 1:5 na 65 % alkoholu. Czyli 1 część rośliny na 5 części alkoholu (np. 100 g rośliny na 500 ml alkoholu). Do przygotowania nalewki należy używac alkoholu 65 %. Macerować 2 tygodnie w ciemnym naczyniu bez dostępu do światła. Codziennie wstrząsnąć. Przefiltrować.

 

Stosować:

Paraliż Bella: 1 łyżeczka nalewki 3 razy dziennie.

Neuroborelioza: 0,5 łyżeczki 3 razy dziennie

Boreliozowe zapalenie stawów: 0,5 łyżeczki 3 razy dziennie.

Borelioza oka: 0,5 łyżeczki 3 razy dziennie; oczy przemywać wywarem raz dziennie.

Wywar wg. Buhnera:

5 do10 gramów rośliny gotować przez 60 minut na wolnym ogniu w ok. 0,5-1 lwody. Tak przygotowany wywar Buhner zaleca spożywać codziennie. Wywar może być również stosowany zewnętrznie przy zapaleniu oka, jak również wewnętrznie. Przed zastosowaniem należ wywar schłodzić. Podczas gotowania wywaru z rośliny mielonej, wywar staje się nieco śluzowaty i przybiera formę kleistej masy z grudkami. Po ugotowaniu wywar ma konsystencję rzadkiego kleiku.

 

Zażywanie bezpośrednie:

Buhner sugeruje, aby zacząć od niskiej dawki przez pierwszy tydzień po to, by umożliwić przewodowi pokarmowemu przyzwyczaić się do stosowania zioła. Następnie Buhner zaleca stopniowo zwiększyć dawkę do maksimum.

I tydzień: 1/3 łyżeczki 3 razy dziennie

II tydzień: 1/2 łyżeczki 3 razy dziennie

III tydzień: 3/4 łyżeczki 3 razy dziennie

od 4 tygodnia: 3/4 łyżeczki 4 razy dziennie

Zioło dodać do letniej wody (1/3- 1/2 szklanki), wymieszać i wypić. Popić wodą.

 

Utrzymywać najwyższe dawki przynajmniej przez 60 dni. Jeżeli objawy zostaną istotnie zredukowane, dawkę można stopniowo obniżyć do dawki podtrzymującej. Według Buhnera należy kontynuować stosowanie tego zioła przez 8-12 miesięcy lub do czasu ustąpienia infekcji. Jeżeli na obniżonej dawce objawy ulegną pogorszeniu, należy ją podnieść.

 

W przypadku zażywania kapsułek:


Przyjmować 1-4 kapsułek od 3-4 raz dziennie. Buhner sugeruje, aby zacząć od niskiej dawki przez pierwszy tydzień po to, by umożliwić przewodowi pokarmowemu przyzwyczaić się do stosowania zioła. Stopniowo zwiększyć dawkę do maksimum, z podwyższeniem o jedną kapsułkę co siedem dni, tzn. po pierwszych siedmiu dniach brać 2 kapsułki 3 razy dziennie, potem 3 kapsułki 3 razy dziennie, następnie 4 kapsułki 3 razy dziennie, potem 4 kapsułki 4 razy dziennie. 

 

Skutki uboczne:

 

Blokery kanałów wapniowych wywołują zaparcia u około połowy przyjmujących specyfik. W przypadku wystąpienia zaparć, korzeń Stefanii należy przyjmować z witaminą C w dawce, która nie powoduje wystąpienia skutków ubocznych.

Nie odnotowano innych efektów ubocznych.

Przeciwwskazania:

Blok przedsionkowo-komorowy. Składniki Stefanii, głownie tetrandryna, są silnymi blokerami kanałów wapniowych, jednakże mechanizm ich działania jest zdecydowanie nietypowy. Wykazują one inny mechanizm działania niż farmaceutyki i uważane są za nową grupę blokerów kanałów wapniowych. Jednakże blokery kanałów wapniowych nie powinny byś stosowane przy bloku przedsionkowo-komorowym. Nie ma dowodów na to, że roślina ta może  wywołać niekorzystne skutki przy bloku przedsionkowo-komorowym, ale w razie wystąpienia takiego bloku w związku z boreliozą, należy podjąć środki ostrożności przy stosowaniu Stefanii.

 

Zaleca się ostrożność przy stosowaniu tego zioła w chorobach serca wywołanych boreliozą.

Interakcje:

Korzeń Stefanii nie powinien być stosowany przez osoby przyjmujące leki: blokery kanałów wapniowych oraz leki beta-adrenolityczne. Nie powinny być również stosowane przez osoby przyjmujące digoksynę, lekarstwa na arytmię ora zprzez osoby cierpiące na podwyższone ciśnienie. Roślina ta wykazuje również dzianie synergistyczne, może wzmocnić działanie innych leków i ziół. Zioło oraz jego składniki, tetrandryna oraz cepharanthine, wzbudzają zainteresowanie, gdyż wzmacniają działanie lekarstw -  tetrandryna w leczeniu różnych rodzajów nowotworów opornych wielolekowo oraz malarii, natomiast cepharanthine – leczeniu malarii.